Oki nú ætla ég að segja ykkur frá hjólatúr sem ég og Sylvía
skruppum í á sunnudaginn var, þetta átti bara að vera voða stutt
ferð en varð síðan svolítið lengur.

Það byrjaði með því að ég
hjólaði upp í Grænar Lausnir ( Kísiliðjuna ) til þess að hitta
Sylvíu. Við héldum *erum* svo ótrúlega góðar að við ákváðum að
hjóla hringinn í kring um Hverfell/fjall. Þegar við vorum búnar að
vera að hjóla í nokkurn tíma og "vorum" búnar að fara fram hjá
fyrsta sandhaugnum og ég var komin slatta áfram ákvað ég að líta
við

.... og þá sá ég enga Sylvíu

svo ég beið í nokkurn tíma en
ákvað svo að snúa við og kíkja á hana.... Þá hefði hún dottið eða
hjólið drepið á sér og það bara vildi ekki í gang strax... en hún
kom því svo í gang og allt í lagi með það. Þannig að við héldum
bara för okkar áfram.... og þá sáum við það að það var ekkert nema
snjór framm undan og þetta var bara voða lítill snjór svo við gáfum
bara í og brunuðum í gegn um hann....hehe....við voða
svalar....

..... og síðan kom önnur svona snjóþekja og við héldum
náttúrulega að þetta væri bara svona svipað og áður þannig við
ætluðum nú bara aldeilis að bruna í gegn um hann.... en þá bara
festum við okkur í snjó....

... Þannig við máttum gjöra svo vel að
fara að moka hjólin upp... nei nei smá djók

en við náðum að losa
þau og halda áfram. En þegar við vorum allveg að koma heim þurftum
við að fara niður bratta brekku og það var svolítið mikill snjór í
henn. Sylvía vor svolítið á eftir mér á þessu augnabliki. En ég fór
bara eitthvað voða varlega niður þessa brekku svo að ég rétt
drullaðist áfram og þegar ég var komin niður stoppaði ég bara og
ætlaði að horfa á Sylvíu koma niður..... Og þá kemur hún bara á
þessari fleygi ferð og bara í snjóinn á brekkuni og hjólið
náttúrulega á kaf í snjó og snarstoppaði og Sylvía flýgur nærrum
því fram fyrir sig..... og ég sat bara þarna niðri í
krampakasti.... og ég var ekkert að pæla í því að hjálpa henni að
ná hjólinu upp úr snjónum... nei nei ... pff.... bara ég.... og ég
held að Sylvía hafi ekkert orðið smá pirruð á mér þarna....

... en þetta fór allt saman vel hún meiddi sig ekki neitt...
eða segir hún en ég veit ekki..

.... en hún hló allavegana þegar
hún var komin niður...
Þetta var rosalega skemmtileg ferð hjá okkur.... bara geggjuð

.
En já við þurfum endilega að fara að hittast einhverntíman allar
saman og fara að hjóla.......




*Svanhildur*